ساخت‌وساز به قیمت سلب آسایش همسایه‌ها؟

به گزارش پارسینه//حمیدرضا اسکندری// این روزها زندگی در بسیاری از محله‌های شهری با صدای مداوم دستگاه‌های ساختمانی، رفت‌وآمد کامیون‌ها، گردوغبار، ریختن نخاله در معابر و گاهی مسدود شدن مسیر عبور مردم همراه شده است. شرایطی که شاید برای سازنده ، بخشی از روند طبیعی کار باشد، اما برای خانواده‌هایی که در ساختمان‌های مجاور زندگی می‌کنند، می‌تواند به مشکلی جدی و طولانی‌مدت تبدیل شود.

تصور کنید فردی شب‌کار است و روزها برای استراحت به خانه برمی‌گردد بیماری در خانه به آرامش نیاز دارد یا خانواده‌ای کودک خردسال دارد که صدای مداوم تخریب و حفاری، آرامش او را برهم می‌زند. آیا این افراد باید تا پایان عملیات ساختمانی، بدون هیچ راهی برای پیگیری، این شرایط را تحمل کنند؟

مسئله فقط سروصدا نیست. گردوغبار ناشی از تخریب، رها شدن نخاله‌های ساختمانی، اشغال پیاده‌روها و بی‌توجهی به ایمنی عابران و حتی افتادن سنگ و خار و خاشاک نیز از مشکلاتی است که گاهی در اطراف پروژه‌های ساختمانی دیده می‌شود. وقتی مسیر پیاده‌رو مسدود می‌شود، سالمندان، کودکان و افراد دارای معلولیت بیش از دیگران در معرض خطر قرار می‌گیرند.

البته نمی‌توان با هرگونه ساخت‌وساز مخالفت کرد. شهر به نوسازی، توسعه و تأمین مسکن نیاز دارد اما توسعه شهری، زمانی ارزشمند است که حقوق همه شهروندان در آن رعایت شود، نه اینکه آسایش گروهی از مردم قربانی منافع گروهی دیگر شود.

نکته مهم این است که شهروندان نباید برای برخورداری از آرامش در خانه خود، مجبور باشند بارها میان نهادهای مختلف رفت‌وآمد کنند یا از پیگیری شکایتشان ناامید شوند.

هلدینگ رسانه ای پارسینه از شهرداری‌ها و مراجع نظارتی انتظار دارد نظارت مؤثرتری بر فعالیت کارگاه‌های ساختمانی داشته باشند ساعت‌های مجاز فعالیت را به‌طور جدی کنترل کنند، با ایجاد گردوغبار و رهاسازی نخاله در معابر برخورد کنند و مسیر امن عبور عابران را حفظ کنند. همچنین لازم است سامانه‌ای روشن و قابل پیگیری برای ثبت شکایت ساکنان ایجاد شود تا مردم بدانند شکایتشان کجا بررسی می‌شود و چه نتیجه‌ای دارد.

ساختن شهر، فقط بالا بردن دیوارها و برج‌ها نیست؛ ساختن شهر یعنی حفظ حق زندگی، آرامش و امنیت مردمی که در آن زندگی می‌کنند.